1.

Kunst hoort aan de muur. En dat zien we hier ook. We zien hier beelden van IJsselstein in 700 jaar. Gezien door de ogen van mensen die, naar ik inschat, bij elkaar werkelijk zo’n 700 jaar IJsselstein hebben gezien. U exposeert hier met veertien leden van de Schildersgroep Lek en IJssel. Ik heb uw biografiën bij elkaar opgeteld, en met 14 mensen redt u die 700 jaar verbeelding wel.   
Dat maakt dat u met recht 700 jaar IJsselstein kan verbeelden.

2.

U verbeeldt het, en u vraagt van mij daarbij er iets over uw verbeelding te verwoorden.

Ik vind het met name heel erg leuk omdat ik ooit geïnspireerd raakte door het boekje - IJsselstein exposeert weer -. In 1977, en toen alle exposanten uit dat boekje heb gebeld of ik van hen een portret mocht maken. Ik meen dat van u alleen Trix Zegers in dat boekje heeft gestaan.

En een aantal andere ken ik dan weer op een andere manier. Dat is ook wel leuk wanneer je met z’n allen in één, niet al te grote stad woont en elkaar er steeds op een andere manier ontmoet.

3.

U ontmoet elkaar vooral in het plezier dat u heeft in het schilderen. Voor sommigen onder u niet  zomaar een hobby, maar een rode draad in uw leven.

U heeft allemaal een thema gekozen uit de rijke historie van onze stad. Terwijl zoals wij hier nu rondlopen en naar IJsselstein kijken ook al een beetje de historie van de stad beginnen te worden.

U weet misschien nog niet half hoe u zelf al deel uit maakt van de historie van IJsselstein. Ik zal de historie korte schetsen:

4.

De plaats waar we nu staan is wat wit op de oorspronkelijke kaart van Blaeu. Wit met wat bruine accenten.
We staan hier op de locatie waar later timmerlieden, arbeiders én spijkermannen in de fabrieken van Van Rooijen de meubels maakten: het Vestingplantsoen. De naam refereert naar de sterke burcht die we zijn gebleken. (De schietgaten ziet u nog in de stadsmuur).

We pakten hier ons verlies. Steenhouwers zullen het druk hebben gehad. Maar we hebben er ook zege gevierd. Dan had de kok. Nee dan hadden de koks het weer wat drukker.
Niet voor niets bestaat de Stad IJsselstein 700 jaar.

5.

We zijn een sterk staatje gebleken. Staatje? Is dat plat Utrechts voor stadje?
Nee. Ik Fop maar wat:  het is keurig Nederlands voor het souvereinne - Staatje - dat we waren).

Een staatje dat niet bestuurd hoefde te worden vanuit Utrecht of Brussel.
Hier staat onze wieg. And Brussel, noch Utrecht. Laat staan Vianen kreeg IJsselstein er onder.
Onze Baronnes deed onze molenaar malen, de bakkers bakken en de beijaardier spelen. We seijn der nog niet, met 700 jaar Stad. We zien om… en gaan voort.

6.

Zie daar. U bént de historie van IJsselstein.
We zijn er trots op dat u uw verbeelding van die historie met IJsselstein wilt delen.
En waar staat dat beter dan tegen het decor van de stadsmuur zelf.   

Ik feliciteer u van harte met deze tentoonstelling en wens de bezoekers veel plezier met het beleven ervan.

Dank u wel.